Acèr de resisténcia de calor .

Coma mesurar lo rendiment
Totun, lo compausant clau d'un acièr resistent a la calor es sa durabilitat a de temperaturas elevadas, que pòdon èsser mesuradas d'una varietat de biaisses diferentas. Una manièra de mesurar lo rendiment d'un acièr a de nautas temperaturas es de mesurar l'UTS e lo YS a de temperaturas elevadas, tipicament mai de 1200F. Fòrça l'acièr resistent a la calor pòdon reténer un UTS de {{3}ksi a 1400F e un YS de l'en naut a 30ksi{. Tipicament, los aliatges qu'an un cromium pro elevat e de niquèl realizan lo melhor dins aquela categoria de la traccion de temperatura elevada e de la resisténcia del rendiment, inclusent HL, HP, HU, e HK. Los aliatges d'aquela categoria an tipicament una estructura de temperativa. A causa de las aliacions mai nauta dels elements d'aliatge, aqueles aliatges tendon tanben d'èsser mai car.
Una autra manièra que lo rendiment de l'acièr resistent a la calor es mesurat es en tèrmes de son creep e la resisténcia a la ruptura d'estrès. Lo creep es extrèmament comun dins los castings d'acièr resistents a la calor. Per los que son desconeguts, lo creep es l'estrès que se produsís a de fosas que son sota deformacion a de nautas temperaturas{{2} Encara que l'empediment entièrament prevenint es pas possible, la màger part dels aliatges d'acièr resistents a la calor son dessenhats per minimizar l'efièch de creep de creep a qualque gra, qual en virada, prolonga la vida de servici de la fonte. Ont lo creep ven lo mai problematic es dins de cases seleccionats ont mena a la deformacion de la fosa e pòt quitament menar a de fracturas a causa de la resisténcia de la fosa essent compromesa de tal biais que fracturas en dejós de las proprietats definidas dins una pròva de temperatura elevada de pròva{4}} .

Seleccion d'aliatge
La creep pòt èsser comptada dins lo dessenh de la fosa e dins la seleccion d'aliatge, un engenhaire pòt seleccionar un dessenh de fosa que permetrà que la fosa contunhe de realizar pendent un periòde prolongat dins l'eveniment de creep e pòt tanben seleccionar un aliatge qu'es mai resistent al creep. En tèrmes de seleccion d'aliatge, un engenhaire deuriá seleccionar un aliatge que frena lo procès de deformacion de plastic e qu'a un estrès elevat de ruptura, en priorizant l'un o l'autre basat sus l'aplicacion {1} } En tèrmes de de control de deformacion, la mejor aposta es tipicamente para ir con un aleacion que contiene al menos 30% de niquel y 15% de croma para obtener una estructura totalmente austenitica, HT, HU, y HP son grandes ejemplos. Algunos aliajes de hierro-cromio-niquel como HK también performan bien en esta arena{{77}}
Quand s'agís de l'estrès de ruptura, lo contraròtle de carbòni èsser dins la gamma 0.3-0.7% serà la variabla mai importanta. Dins la gamma de carbòni 0.3-0.7%, lo metal serà fòrça mai resistent a d'estrès de ruptura qu'aqueles que son 0.2% e en dejós de. Autres elements d'aliatge son tanben claus, particularament pro niquèl per formar una estructura d'austenitic (Almens 18%, preferisson 22%+) e un contengut de crom mai de 15% son claus, HK, HN, e HP son d'exemples de qualitat. Una partida dels aliatges resistents mai a la ruptura contendràn qualques contenguts d'elements d'aliatge especializats coma lo tungsten o lo niobi, e mai se lo contengut de carbòni demòra la variabla mai impactanta de contrarotlar.

Evitar l'oxidacion .
Una autra clau dins l'acièr inoxidable es la resisténcia a l'oxidacion a de temperaturas nautas. Per aquò, un acièr inoxidable resistent a la calor deu conténer un minimum de 12% de crom per resistir a la formacion de l'ornatge a de temperaturas nautas. Resisténcia a l'oxidacion mai pòt èsser obtenguda a travèrs d'un crom e un contengut de niquèl mai elevat.

Fatiga termica
Se un casting es sometut a ciclisme termic o choc, aquò deu tanben èsser pres en compte quand se tracta de la seleccion d'aliatge per un acièr resistent a la calor. I a pas un grand biais de mesurar la fatiga termica dins una casting, i a de pròvas termicas de fatiga, mas pòrtan pas grandament a la realitat.

Coma resistir a la carburizacion .
La resisténcia a la carburizacion es una autra consideracion a far, mai que mai per las fosas que seràn implicadas dins una aplicacion coma lo tractament de calor comerciala . Niquèl mai naut e los contenguts de crom aumentan en granda partida la resisténcia del metal a la penetracion de carbòni dins la superfícia de la fonta. Silicon jòga un ròtle vital dins la resisténcia a la carburizacion tanben, los pichons auments en silici pòdon far una diferéncia drastica sus la capacitat de l'aliatge per resistir a la penetracion de carbòni, a l'entorn del 2% de silici es utilizat dins las fosas que son destinadas a resistir a la carburizacion. D'autres elements aliadors son estats aponduts als acièrs inoxidables per resistir a la carburizacion encara que son pas largament utilizats e lor eficacitat demòra debatable{4}} .
D'autras consideracions
En casos raros, las consideraciones deben ser realizadas para un entorno de sufre alto que causará oxidacion en las fundiciones de acero. Aleados de aleacion de calor alto de contenido de niquel son muy propensas a la corrosion en un entorno de sufre alto debido a su estructura totalmente austenitica, por lo que los aliajes que son totalmente ferridos son tipicamente una mejor seleccion{1}}